دیار پر افتخارم اردل؛ در مقابل بزرگی ات کلاه از سر برمیدارم و این بیت شعر را بر لب زمزمه میکنم :
ما را سریست با تو که گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

زندگی نامه خود را اینگونه آغاز میکنم:
زادگاه نیاکانم سرچاه اردل است.
روستا زاده ای هستم که تازیانه محرومیت را بر گرده ی خود لمس نموده و در مسیر حیاتم رنج بسیار کشیده ام.
اما رنج رنجوران بیشتر از رنج خود، مرا عذاب داده است:
من از بینوایی نیم روی زرد
غم بینوایان رخم زرد کرد

چشم که باز کردم پدرم را دیدم که ورد زبانش اشعار شاهنامه بود و توصیف شجاعت علی. کوس جنگ به صدا درآمد، بیتاب شد. او نیز چون خیل مردمان این دیار، دل در گرو ناموس و وطن داشت.
رفت و جنگید. همچون دیگر جنگجویان سرزمینم.
دوره نوجوانی را نوجوانانه و پرشتاب گذراندم و دیپلمم را در رشته ریاضی فیزیک گرفته و بلافاصله در دانشگاه امام حسین(ع) قبول و در رشته مهندسی ناوبری فارغ التخصیل شدم.
با آنکه در جایگاه خود موفق بودم، اما رنج مردمانم مرا برآن داشت که بستر خدمت خود را به سمت و سوی عدالت اجتماعی تغییر دهم.
لذا وارد دانشگاه در رشته حقوق و سپس با مدرک عالی در رشته حقوق جزا و جرم شناسی فارغ التحصیل شده و با جذب عمومی قوه قضائیه، توفیق خدمت در دستگاه قضا نصیبم گردید. چون خود طعم تلخ محرومیت های ناشی از بی عدالتی اجتماعی را چشیده بودم، دغدغه محرومین مرا به محرومترین شهرهای خورستان گسیل داد و در آنجا به خدمت مشغول شدم. در زمان خدمت در نهاد قضا، در سمت های مختلف فعالیت نموده ام که به ترتیب ذیل حضورتان مرقوم میدارم:

جانشین داستان
قاضی دادگستری
رئیس مبارزه با مفاسد اقتصادی و جرائم کارکنان دولت
مدرس دانشگاه در رشته حقوق
مدرس دانشگاه در رشته مهندسی دریایی

بنیان زندگی ام را بر این اصل نهاده ام که باید بجای لعنت به تاریکی، شمعی روشن سازیم. به جای آنکه بر آنچه نداریم تمرکز کنیم، باید چشممان به ظرفیتها و امکانات موجود معطوف شود و این سوال را از خودمان بپرسیم که چه می توان کرد؟ توصیف محرومیتها کار دشواری نیست، مهم این است که در این فضای محروم فرصت بالقوه کجاست؟ چگونه میشود همین فضای موجود را یک قدم به سمت آبادانی جلو ببریم؟ چگونه میتوان مطالبه گری را فصل مشترک خادم و مخدوم کنیم؟ چگونه میتوان پتانسیل ذیقیمت این جغرافیا را به سود مردمان این سرزمین به خدمت بگیریم؟
همیشه معتقد بوده ام که در راه درست و در مسیر خدمت نبایستی ملامت هیچ ملامتگری ما را سست کند. ایمان داشته ام صداهای عدالت طلب و دلسوز همدیگر را فرا میخوانند و هر یک در گوشه ای شمع عدالت خواهی و مطالبه گری و پیشرفت را روشن میکنند و با تجدید میثاق در این کارزار انتخاباتی این نور را واحد و گستره میسازند و با خود این گونه نجوا میکنند:
تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید
تو یکی نه ای هزاری تو چراغ خود برافروز

سخن کوتاه آنکه؛ آگاهی من به ظرفیتهای موجود در دیار نیاکانم و همچنین تخصصم در حوزه ی حقوق، مطالبه گری و پشتکار ذاتی بنده، آشنا بودنم به فضای کلی موجود در کشور، مرا بر آن داشت که آستین همت بالا زده و پای در این مسیر بگذارم.
آنچه در انبان وجودی من است، حمیتی خالص به سرزمینم، تخصصی جهد و جهادی که در کنه شخصیتم نهادینه شده است.
با سرورانم اینگونه سخن را پایان میبرم که اگر مرا به خادمی خود انتخاب کنید، در حضور شما بزرگواران و پروردگارم عهد میکنم که اولا در این مسیر جز به خدمت نیندیشم و ثانیا تا جان در کالبد دارم در سامان امور این دیار با تمام وجود همت بگمارم، تا هم شایسته ردای خدمت گردم و هم شرمنده خدای عزت نشوم.
و من ا... التوفیق
علی اکبر شکوهی

در دوران دفاع مقدس همچون دیگر غیور مردان کشور به جنگ با دشمن بعثی شتافت